غرق شدند ، كشتى تو در اين دريا بايد تقواى الهى باشد ، و زاد و توشه ات ايمان ، و بادبان اين كشتى توكل ، و ناخداى آن عقل ، و راهنماى آن علم ، و سكان آن صبر است « ( 1 ) . ب - در گفتار ديگرى به فرزندش در آداب مسافرت چنين مىگويد : پسرم ! هنگامى كه مسافرت مىكنى ، اسلحه و لباس و خيمه و وسيله نوشيدن آب ، و وسائل دوختن و داروهاى ضرورى را كه هم خود ، و هم همراهانت از آن استفاده مىتوانيد بكنيد بردار ، و با همسفران در همه چيز جز در معصيت الهى همراهى كن . پسرم ! هنگامى كه با جمعى مسافرت كردى در كارهايت با آنها مشورت كن . در صورت آنها تبسم نما . در مورد زاد و توشه اى كه دارى سخاوتمند باش . هنگامى كه تو را صدا زنند پاسخ گو و اگر از تو كمك بخواهند آنها را يارى كن . تا مىتوانى سكوت اختيار كن . نماز بسيار بخوان . در مركب و آب و غذا كه دارى سخاوتمند باش . اگر از تو گواهى به حق بطلبند گواهى ده . اگر از تو مشورتى بخواهند براى به دست آوردن نظر صائب كوشش كن و بدون انديشه و تامل كافى پاسخ مگو ، و تمام نيروى تفكرت را براى جواب مشورت به كار گير كه هر كس در پاسخ مشورت خالصترين نظر خود را اظهار نكند ، خداوند نعمت تشخيص و انديشه را از او مىگيرد . هنگامى كه ببينى همراهان تو راه مىروند ، و تلاش مىكنند ، با آنها به

--> ( 1 ) « اصول كافى » جلد اول صفحه 13 ( كتاب العقل و الجهل ) .